Ik ben oprecht blij dat Domino vzw mij gevraagd heeft om deze podcast te maken. Vanaf het eerste gesprek, waarin ze vroegen of we de Week van Dementie konden verbinden met muziek en verhalen, voelde ik dat dit iets bijzonders zou worden. Al snel ontstond het idee om een reeks van vijf afleveringen te maken, één voor elke dag van de week.
Tijdens het opnemen werd ik vaak geraakt door de bewoners en onze speciale gast Luk. Hun verhalen waren zo puur dat ik zelf af en toe een traan moest laten. Het besef dat herinneringen via muziek zó veel betekenis kunnen krijgen, heeft mij diep geraakt.
Toch heeft het lang geduurd voor de podcast online kon staan. Door de gebruikte muziek moest ik contact opnemen met SABAM, platenmaatschappijen en uitgeverijen... een proces dat sneller duidelijk maakte dat dat budgettair niet haalbaar was.
Dankzij een idee van Kristof op school kwam ik op het plan om de afleveringen via YouTube te delen, met de liedjes in een aparte playlist. Dat bleek uiteindelijk de juiste keuze, en het gaf me ook de kans om er deze website rond te bouwen (eigenlijk mijn eerste officiële stap richting een professioneel portfolio).
Dit project was voor mij een vrijwillige, maar heel waardevolle kans om mezelf uit te dagen. Vooral op vlak van planning en tijdsbeheer heb ik veel geleerd. Alles op tijd aanleveren blijft moeilijk, maar als je iets doet vanuit passie, voelt het anders. Van de eerste meeting tot de laatste montage, van de opnames tot de mails rond auteursrechten: ik heb dit project met open armen omarmd.
En ja, de Week van Dementie is intussen voorbij, maar het gevoel dat dit iets blijvends heeft nagelaten, is gebleven.
Achteraf kreeg ik mooie feedback, vooral van Nele, die zei dat ik gerust wat vaker het voortouw had mogen nemen. Ze vond dat ik te bescheiden was, terwijl ik net degene was die het overzicht had. Dat raakte me, want ze had gelijk.
Ik heb geleerd dat zacht zijn mag, maar dat duidelijkheid en leiderschap soms even belangrijk zijn. En misschien is dat wel de grootste les van dit hele project: leren vertrouwen op mijn eigen stem (in elke betekenis van het woord).